 |
De week gebruik ik om naar zeildoek te kijken en ik kom bij de zeilmaker opengewerkt kunststof doek tegen in verschillende kleuren.
Met het buitenlicht erop en de transparantie die het weefsel heeft lijkt het mij wel wat en ik kies, na ter plaatse gekeken te hebben, voor zwart.
Op vrijdag knip ik de vorm op het beeld zelf en span het doek met speciale clips in de vorm. Maar...het waait te hard om echt goed bij de hele vorm te kunnen vanuit een boot die voortdurend in beweging is. En ik moet de derde vorm ook nog opnieuw plaatsen (lag op de kant), maar gelukkig wel in complete toestand.
Uiteindelijk ga ik naar huis met het beeld in dezelfde staat als toen ik 's morgens kwam. Luisteren naar het weerbericht en wachten op een rustiger moment. |
Ik merk dat ik mezelf onder druk heb gezet: ik moet verder naar de overkant komen.
Ik bouw een stuk met bogen af aan het hek dat over het water reikt. Het deel dat de vorm moet spannen kan ik niet op z'n plek krijgen door de storm. Ondertussen weet ik eigelijk al dat dit 't niet is. Doorgegaan, omdat ze zo lekker zwiepen in de wind, en het jammer is om dat op te geven. Deze op zich wel aardige elementen breek ik er beslist weer uit.
Voor het eerst maak ik me door de week echt druk om hoe het verder moet, en maak ik tekeningen in prints. |
 |